Αναρτήσεις

Εικόνα
Πήγα να σώσω τα χειρόγραφα από την καταστροφή.
Με κάψανε.
Κάποιοι εχθροί.
Δεν ξαναδιάβασα.
Πήγα να πάρω φρούτα για τον άντρα μου και τα παιδιά μου.
Κάποιοι εχθροί με σκότωσαν.
Νέα.
Χύθηκαν τα φρούτα στο δρόμο μαζί με το αίμα μου.
Ξέχασα ότι οι άνθρωποι δημιουργούν οικογένειες.
Περπάτησα στους δρόμους της Σαπφούς.
Τραγούδησα.
Έπαιξα με τη λύρα..
Και πάλι έπαψα να υπάρχω.
Έσβησα σε μια πολυθρόνα.
Χοντρή, νέα και μόνη.
Τα φρούτα λέρωσαν το πάτωμα.
Μαζί με άλλα φαγητά.
Δεν ξαναγεννήθηκα.



Εγώ, αγαπημένοι μου, θ' αλλάξω.

Εικόνα
Εγώ, αγαπημένοι μου, θ' αλλάξω.
Θα γίνω μια καινούρια Μαρία.
Μια Μαρία που δεν βγάζει απ' το στόμα της - μεσ' απ' τα σπλάχνα της καρφιά.
Που το στόμα της δεν είναι ματωμένο και δε χρειάζεται να το ξεπλένει συνέχεια.
Θα γίνω μια Μαρία που δεν ξερνάει πια μαύρα σύννεφα.
Θ' αλλάξω.
Θα γίνω μια καθαρή Μαρία απ' την κορφή ως τα νύχια.
Που θα χαμογελάει.
και θα φοράει άσπρο φόρεμα και στα μαλλιά της τούλι.
Θα σφίγγει κάποια ανθοδέσμη από πολύχρωμες ανεμώνες.
Θα το δείτε..
Θα γίνω μια καινούρια Μαρία.



Μετά την καταιγίδα

Εικόνα
Είσαι η ήρεμη θάλασσα που με γαληνεύει
Κι ο λευκός γλάρος που με ταξιδεύει.
Είσαι οι σταγόνες βροχής πάνω σε ροζ τριαντάφυλλα που ξέμειναν μετά από καταιγίδα.
Είσαι ο ήλιος που δειλά ξεπροβάλει μέσα απ' τα σύννεφα που ησύχασαν.
Το χαμόγελο της μοναξιάς και το γέλιο της φιλίας.
Ο χορός στη βροχή κι ο χορός μετά τη βροχή.
Είσαι η μυρωδιά του υγρού χώματος
κι η ελπίδα του Σεπτέμβρη
Κάποιος που κρατά στο δρόμο το χέρι μου και προχωράω.


Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας κύριος που του άρεσε να προσφέρει στον κόσμο φασόλια. Τα φασόλια αυτά ήταν ωμά και τα είχε σε ένα μεγάλο σακί. Κάθε πρωί έβγαινε στον δρόμο του χωριού του για να τα μοιράσει στους περαστικούς. "Ορίστε κύριε" έλεγε. "Σε εσάς δίνω τρία φασόλια." "Μα δεν τα χρειάζομαι του απαντούσε συνήθως ο περαστικός, έχω στο σπίτι μου πολλά. Παρά πολλά. Σας παρακαλώ πολύ να μη με ξαναενοχλήσετε. " Και μετά ο περαστικός σκεφτόταν. "Ακούς εκεί τρία φασόλια τι να τα κάνω; Και να πεινούσα, δε θα χόρταινα!! Τι βλάκας!!". "Ορίστε κυρία μου " έλεγε σε κάποια άλλη. "Σε εσάς δίνω τριάντα φασόλια." "Ω!! Τριάντα φασόλια!! Τι γλυκιά κι ευγενική κίνηση!! Μου δίνετε χαρά!! Ωστόσο κρατήστε τα φασόλια σας, έχω σπίτι μου αρκετά. Πολλά. Παρά πολλά. Σε άλλη κυρία έλεγε "Σε εσάς καλή μου κυρία προσφέρω δύο φασόλια." "Δύο φασόλια; Τι να τα κάνω; Βρε άντε στο διάολο από εκεί. Είσαι τρελός άνθρωπέ μου; Άλλη δουλ…
Εικόνα
...και οι γονείς του τον κατηγορούσαν και του'ριχναν ενοχή. Κι εκείνος έτρεχε να ξεφύγει...και όλο τον κατηγορούσαν...κι όλο έτρεχε...έτρεχε με όλη του την δύναμη...έτρεχε...ώσπου βρέθηκε μπροστά σε έναν πύραυλο. Αφού κοντοστάθηκε και τον κοίταξε, ανέβηκε σ' αυτόν και πήγε στο φεγγάρι. Οι γονείς του συνέχισαν να τον κατηγορούν, εκείνος όμως πια ήταν στο φεγγάρι. Κάποια στιγμή μετά από καιρό ξανακατέβηκε στη γη, αλλά δεν τους το'πε. Ήταν παντού. Μια στη γη μια στον ουρανό, μία στ' αστέρια και μια στο φεγγάρι. Ήταν όπου ήθελε και ήταν καλά.


Εικόνα
Και ξαφνικά ανοίγεις τα μάτια σου και αισθάνεσαι πως είσαι σε καράβι και ταξιδεύεις. Πώς το σπίτι σου είναι καράβι. Πας κάπου. Ποιος ξέρει πού… Ίσως στο αγαπημένο σου νησί…ή ίσως κάπου πιο μακριά. Νομίζεις πως θα βγεις έξω και θα δεις θάλασσα και το κύμα να αφρίζει. Τους γλάρους…κι εκεί που πας, δεν έχεις ξαναπάει. Ανυπομονείς να πας εκεί. Είναι άγνωστο. Και σ’ αρέσει.